تفاوت اصلی بین توپ های هسته مسی و توپ های لحیم سنتی در ساختار، پایداری حرارتی و عملکرد الکتروترمال آنها نهفته است:
گلوله های هسته مسی از مس با نقطه ذوب{{0} بالا به عنوان هسته خود استفاده می کنند که به طور موثر از فروپاشی مفصل لحیم کاری در بسته بندی سه بعدی جلوگیری می کند. آنها دارای رسانایی الکتریکی و حرارتی قوی تر و مقاومت در برابر مهاجرت الکتریکی هستند. از سوی دیگر، توپ های لحیم کاری سنتی، پس از جریان های مجدد متعدد، مستعد تغییر شکل هستند و برای کاربردهای بسته بندی معمولی مناسب هستند.
پایداری حرارتی و سازگاری بسته بندی: مس دارای نقطه ذوب 1083 درجه است که بسیار بیشتر از دمای لحیم کاری جریان مجدد (تقریباً 250 درجه) است. بنابراین، هسته مس در طول چرخه های حرارتی متعدد ذوب نمی شود، فضای بسته بندی پایدار را حفظ می کند، و آن را به ویژه برای فرآیندهایی که نیاز به جریان مجدد چندگانه دارند، مانند بسته بندی انباشته سه بعدی، مناسب می کند.
توپ های لحیم کاری سنتی در دمای 250 درجه کاملا ذوب می شوند. در سازههای چند لایه روی هم، به دلیل فشار ناشی از وزن اجزای فوقانی، مستعد فروپاشی اتصالات لحیم کاری، پل زدن و اتصال کوتاه هستند که کاربرد بستهبندی با چگالی بالا را محدود میکند.
توپ های هسته مس (CCSB): یک ساختار کامپوزیتی متشکل از یک هسته مس + لایه آبکاری نیکل + لایه آبکاری لحیم کاری. هسته مس معمولاً دارای قطر 0.03-0.5 میلی متر است، با یک لایه بیرونی از آلیاژ پایه قلع{5}}قابل لحیم کاری (مانند SAC305)، که هم عملکردهای پشتیبانی ساختاری و هم جوشکاری را انجام می دهد.
گلوله های لحیم کاری سنتی: تماماً از قلع یا آلیاژهای قلع (مانند Sn63/Pb37، SAC305) ساخته شده اند، به طور کامل در فرآیند لحیم کاری مذاب نقش دارند و در دماهای بالا مستعد تغییر شکل هستند.
